JPMorgan توکن سپرده خود را به اتریوم می‌آورد و استیبل‌کوین‌ها باید توجه کنند

Play Now

Play Pai-Gow-Poker

بزرگ‌ترین بانک ایالات متحده همین حالا دلارهای توکنیزه را روی مین‌نت اتریوم قرار داده است. در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶، واحد بلاکچین JPMorgan یعنی Kinexys، توکن سپرده JPM Coin را که با تیکر JPMD معامله می‌شود، از شبکه Base شرکت Coinbase به خود اتریوم گسترش داد. مشتریان نهادی اکنون می‌توانند دلارهای بانکی را روی همان زنجیره‌ای جابه‌جا کنند که بیشتر خزانه‌های توکنیزه، بیشتر نقدینگی DeFi و سهم بزرگی از عرضه استیبل‌کوین‌ها از قبل در آن قرار دارند. این یک عرضه استیبل‌کوین نیست و دقیقاً به همین دلیل اهمیت دارد. در واقع، JPMD توکنی نیست که با انبوهی از اسناد خزانه که توسط ناشری در کارائیب نگهداری می‌شود پشتیبانی شود. این یک ادعا نسبت به سپرده واقعی در بانک JPMorgan Chase است که روی یک بلاکچین عمومی ثبت شده است. همان زیرساخت قانونی پول در یک حساب جاری شرکتی، با ریل‌های جدید در زیر آن. سوالی که هر کریپتوکار بومی باید بپرسد ساده است: اگر بانک‌ها می‌توانند سپرده‌های واقعی را روی زنجیره قرار دهند، وظیفه بلندمدت USDT و USDC دقیقاً چیست؟

JPMorgan واقعاً چه چیزی را روی اتریوم راه‌اندازی کرد

در بلندمدت، واقعیت‌ها محدودتر از برخی تیترها هستند. JPMD از سال ۲۰۲۵ و پس از یک پایلوت که در ژوئن همان سال اعلام شد، روی Base فعال بوده است. گسترش اکتبر، مین‌نت اتریوم را به عنوان خانه دوم اضافه می‌کند. و Kinexys می‌گوید این توکن اکنون از انتقالات در شبکه‌های EVM پشتیبانی می‌کند، بنابراین مشتری می‌تواند JPMD را هم روی Base و هم روی اتریوم نگه دارد و بین این دو جابه‌جا کند. Base همچنان فعال است.

دسترسی تغییری نکرده است. JPMD مجوزدار است. فقط طرف‌های نهادی تأییدشده که از طریق Kinexys آنبورد شده‌اند می‌توانند آن را نگه دارند، ارسال کنند یا بازخرید کنند. آن را روی هیچ DEX پیدا نمی‌کنید، نمی‌توانید آن را در صرافی بخرید و هیچ کیف پول خرده‌فروشی به طور تصادفی آن را دریافت نخواهد کرد. نگهداری فقط برای آدرس‌های لیست سفید محدود است، که دقیقاً برعکس رفتار USDC یا USDT پس از خروج از ناشر است.

Kinexys یک دلیل برای انتخاب اتریوم ارائه کرد: عمق تثبیت‌شده نقدینگی روی زنجیره و دارایی‌های توکنیزه. ترجمه از زبان بانکی، یعنی چیزهایی که مشتریان JPMorgan می‌خواهند با پول نقد توکنیزه بخرند و بفروشند، از قبل روی مین‌نت اتریوم قرار دارند. بنابراین پول نقد باید دنبال می‌کرد.

Emma Landriault، رئیس جهانی Kinexys Labs، این را بخشی از یک تغییر گسترده‌تر توصیف کرد. او گفت: «ما به وضوح در سالی از همگرایی بیشتر بین وال استریت و کریپتو بوده‌ایم» و افزود که ترافیک فقط وال استریت نیست که به زنجیره‌های عمومی می‌آید، بلکه شرکت‌های کریپتو نیز بیشتر با بانک‌های سنتی در هم تنیده می‌شوند.

چرا اتریوم و نه فقط Base

Base ارزان و سریع است. تراکنش‌ها را در کمتر از یک ثانیه و با کسری از یک سنت تأیید می‌کند، به همین دلیل JPMorgan از آن برای پایلوت استفاده کرد. اما Base یک لایه ۲ است که توسط Coinbase اداره می‌شود و دارایی‌های نهادی که JPMorgan به آن‌ها اهمیت می‌دهد هرگز آنجا ساخته نشده‌اند. JPMorgan Asset Management از قبل دو صندوق بازار پول توکنیزه را روی مین‌نت اتریوم اداره می‌کند. MONY در دسامبر ۲۰۲۵ با ۱۰۰ میلیون دلار سرمایه خود بانک راه‌اندازی شد و محدود به سرمایه‌گذاران واجد شرایط است. JLTXX، صندوق بازار پول JPMorgan OnChain Liquidity Token، در ۱۳ مه ۲۰۲۶ به عنوان یک صندوق بازار پول دولتی که ناشران استیبل‌کوین می‌توانند تحت قانون GENIUS برای ذخایر استفاده کنند، دنبال شد. گزارش‌های ثانویه مجموع دارایی‌های این دو صندوق را روی اتریوم حدود ۸۰۰ میلیون دلار تخمین می‌زنند، هرچند JPMorgan مجموع رسمی منتشر نکرده است.

از نظر فنی، قبل از این هفته، مشتری که می‌خواست سهام صندوق را روی زنجیره بخرد مشکلی داشت. توکن صندوق روی اتریوم بود. توکن پول نقد بانک روی Base بود. این یعنی یک پل، یک تأخیر یا یک مرحله تسویه خارج از زنجیره، که هدف را از بین می‌برد. با JPMD روی مین‌نت، پای پول نقد و پای دارایی روی همان دفتر کل قرار می‌گیرند. بازخرید از MONY به JPMD، یا خرید JLTXX با JPMD، می‌تواند در یک تراکنش اتمی واحد تسویه شود. یا هر دو طرف انجام می‌شوند یا هیچ‌کدام. این تحویل در برابر پرداخت بدون اتاق پایاپای است و محصول واقعی همین است.

توکن سپرده در برابر استیبل‌کوین: تفاوت چیست

منطقاً، هر دو دلار روی یک بلاکچین هستند. شباهت بیشتر در همین‌جا تمام می‌شود. استیبل‌کوین یک بدهی از یک ناشر غیربانکی است که با یک سبد ذخیره پشتیبانی می‌شود و دارنده هیچ ادعای مستقیمی فراتر از وعده ناشر و آنچه قانون در زمان انحلال می‌گوید ندارد. توکن سپرده یک سپرده بانکی است. روی ترازنامه یک بانک تحت نظارت قرار دارد و مشمول همان قوانین سرمایه و نقدینگی هر سپرده دیگری است. و بسته به اینکه تنظیم‌کنندگان پیشنهادهای فعلی را چگونه نهایی کنند، می‌تواند تا سقف استاندارد ۲۵۰,۰۰۰ دلار بیمه سپرده داشته باشد.

تفاوت بزرگ‌تر بازده است. بخش ۴(a)(11) قانون GENIUS که در ژوئیه ۲۰۲۵ امضا شد، ناشران مجاز استیبل‌کوین پرداختی را از پرداخت بهره به دارندگان برای نگهداری یا استفاده از توکن منع می‌کند. Circle و Tether بازده خزانه را برای خود نگه می‌دارند. بانک‌ها چنین محدودیتی در مورد سپرده‌ها ندارند. یک توکن سپرده می‌تواند در اصل به همان روشی که یک حساب سپرده شرکتی بهره می‌پردازد، بهره بدهد. مدیران Kinexys گفته‌اند انتظار می‌رود توکن‌های سپرده با بهره شوند، هرچند JPMorgan نرخی برای JPMD اعلام نکرده است. البته CryptoCasino.Vegas تفاوت‌های ساختاری اصلی بین توکن‌های دلاری که اکنون در اتریوم مشترک‌اند را در یک مقایسه واحد گردآوری کرده است.

جدول این معاوضه را واضح می‌کند. استیبل‌کوین‌ها در باز بودن و دسترسی برنده می‌شوند. توکن‌های سپرده در قطعیت قانونی و در نهایت در بازده برنده می‌شوند. این دو محصول امروز به دنبال یک مشتری نیستند. اینکه آیا اینطور می‌مانند، سوال باز است.

کسب‌وکار بلاکچین JPMorgan چقدر بزرگ است

JPMD بال عمومی یک عملیات خصوصی بسیار بزرگ‌تر است. Kinexys که در اواخر ۲۰۲۴ از Onyx تغییر نام داد، شبکه تسویه مجوزدار JPMorgan را اداره می‌کند. ارقام خود بانک در سال ۲۰۲۶ حجم تجمعی بالای ۳ تریلیون دلار و حجم متوسط روزانه بالای ۵ میلیارد دلار را توصیف کرده‌اند، در حالی که مطالب جدیدتر شرکت به بیش از ۷ میلیارد دلار در روز اشاره دارد. JPMorgan همچنین گفته است که می‌خواهد این را به سمت ۱۰ میلیارد دلار در روز ببرد.

برای زمینه، کل عرضه استیبل‌کوین در اوت ۲۰۲۶ حدود ۳۰۸ میلیارد دلار بود، که از اوج مه بالای ۳۲۰ میلیارد دلار کاهش یافته است. Kinexys رقم عرضه روی زنجیره برای JPMD منتشر نمی‌کند، بنابراین مقایسه مستقیم غیرممکن است. آنچه می‌توان گفت این است که JPMorgan از قبل میلیاردها دلار در روز را از طریق ریل‌های سپرده توکنیزه تسویه می‌کند. تاکنون این کار را صرفاً روی یک دفتر کل خصوصی انجام می‌داد که هیچ‌کس خارج از بانک نمی‌توانست ببیند.

JPMorgan تنها نیست. گفته می‌شود Citi Token Services روزانه نزدیک به ۱ میلیارد دلار برای مشتریان شرکتی پردازش می‌کند، هرچند آن یکی هم روی یک شبکه خصوصی اجرا می‌شود. تفاوت با JPMD این است که اکنون یک زنجیره عمومی را لمس می‌کند که هر کسی می‌تواند قرارداد را بررسی کند و جریان‌ها را تماشا کند، حتی اگر نتواند توکن را لمس کند.

این برای اتریوم چه معنایی دارد

زمان‌بندی برای دارندگان ETH که به دنبال داستان قیمتی هستند نامناسب است. در هفته قبل از اعلام، ETFهای اتریوم اسپات آمریکا بین ۱۲ تا ۱۶ اکتبر حدود ۶۱۱ میلیون دلار خروجی خالص ثبت کردند که بخش عمده آن مربوط به ETHA بلک‌راک بود. ETH در روز خبر حدود ۲,۴۳۰ دلار معامله می‌شد. نهادها در حال بیرون کشیدن پول از دارایی هستند در حالی که زیرساخت خود را روی شبکه قرار می‌دهند. این دو واقعیت متناقض نیستند. بانک‌ها نیازی ندارند ETH بالا برود. آن‌ها به فضای بلوکی نیاز دارند که قابل اعتماد تسویه شود و اتریوم طولانی‌ترین سابقه بدون وقفه را در بین هر زنجیره قرارداد هوشمند دارد.

روی کاغذ، این چیزی درباره جهت رقابت لایه تسویه می‌گوید. سولانا در دارایی‌های دنیای واقعی توکنیزه تهاجمی بوده است، که در آن شبکه به حدود ۴.۳ میلیارد دلار رشد کرد. ترون بر انتقالات خرده‌فروشی USDT تسلط دارد. اما وقتی بزرگ‌ترین بانک آمریکا به یک زنجیره عمومی نیاز داشت که توکن‌های صندوق و توکن پول نقدش بتوانند به هم برسند، مین‌نت اتریوم را به جای خانه لایه ۲ موجود خود انتخاب کرد. ارتقای Glamsterdam که در ۲۶ اکتبر با محدودیت گس ۲۰۰ میلیون به تست‌نت Hoodi می‌رسد، باید با گذشت زمان این انتخاب را ارزان‌تر کند.

آیا این USDT و USDC را تهدید می‌کند

باور کنید یا نه، امسال نه. JPMD نمی‌تواند در DeFi استفاده شود، نمی‌تواند به کیف پول ناشناس ارسال شود و نمی‌تواند توسط یک فرد نگهداری شود. هر کاربرد خرده‌فروشی که استیبل‌کوین‌ها بر آن تسلط دارند، از تسویه صرافی تا حوالجات بین‌المللی تا واریز به کازینو، برای یک توکن بانکی لیست سفید خارج از دسترس است.

تهدید کندتر و ساختاری‌تر است. خزانه‌های نهادی در حال حاضر پول نقد را در USDC نگه می‌دارند زیرا شبیه‌ترین گزینه بانکی موجود روی زنجیره است. اگر یک سپرده بانکی واقعی روی همان زنجیره در دسترس باشد، به صورت اتمی در برابر صندوق‌های توکنیزه تسویه شود و در نهایت بهره کسب کند، استدلال نهادی برای نگهداری یک استیبل‌کوین بدون بازده نازک می‌شود. Circle به طور خاص خود را به عنوان دلار تنظیم‌شده و دوستدار نهادها معرفی کرده است. رفتن JPMD به مین‌نت یک شلیک مستقیم به آن جایگاه است، حتی اگر هیچ‌کس در هیچ‌کدام از شرکت‌ها آن را اینطور بیان نکند. نتیجه احتمالی یک بازار دلاری دو لایه روی زنجیره است. توکن‌های سپرده مجوزدار جریان‌های بانک به بانک، صندوق به صندوق و خزانه را مدیریت می‌کنند. استیبل‌کوین‌های باز هر چیزی را که نیاز به رسیدن به کیف پولی دارد که بانک هرگز ندیده است مدیریت می‌کنند.

در ادامه چه چیزی را تماشا کنیم

برای شروع، سه چیز تعیین می‌کند که این یک پانویس می‌شود یا یک نقطه عطف.

بهره. روزی که JPMD روی زنجیره نرخی بپردازد، ممنوعیت بازده قانون GENIUS از یک بحث سیاستی انتزاعی به یک مشکل قیمت‌گذاری برای هر ناشر استیبل‌کوینی که به دنبال پول نهادی است تبدیل می‌شود.

قابلیت همکاری با بانک‌های دیگر. یک توکن سپرده JPMorgan برای مشتریان JPMorgan مفید است. شبکه‌ای که در آن JPMD، توکن‌های Citi و سایر سپرده‌های بانکی روی همان زنجیره در برابر هم تسویه شوند، چیزی نزدیک به یک سیستم بین‌بانکی جدید خواهد بود. دسترسی DeFi. استخرهای مجوزداری که به نهادهای لیست سفید اجازه می‌دهند از پول نقد توکنیزه به عنوان وثیقه استفاده کنند، در حال حاضر در سراسر صنعت آزمایش می‌شوند. اگر JPMD در یکی از آن‌ها روی مین‌نت ظاهر شود، این اولین ترک واقعی در دیوار بین پول بانکی و نقدینگی باز کریپتو است.

برای کاربران عادی کریپتو، فردا هیچ چیز تغییر نمی‌کند. USDT شما همچنان روی ترون با چند سنت جابه‌جا می‌شود، USDC شما همچنان از ده‌ها زنجیره عبور می‌کند. و برداشت‌های شما همچنان به ازدحام شبکه بستگی دارد نه به کارهای JPMorgan. پلتفرم‌هایی که حول تسویه سریع کریپتو ساخته شده‌اند، مانند CryptoCasino.Vegas با برداشت‌های خودکارش، همچنان روی استیبل‌کوین‌های باز و دارایی‌های بومی که هر کسی می‌تواند نگه دارد کار می‌کنند. بخش جالب ماجرا در سال‌های آینده است، زمانی که پول بانکی و پول کریپتو شروع به اشتراک همان فضای بلوکی می‌کنند و بی‌سروصدا برای همان دلار نهادی رقابت می‌کنند.